مواردی که در انتخاب نوع ارتودنسی نقش دارد نوع ناهنجاری، سن بیمار ، شکل مشکل و … است بنابراین نمی توان به دلخواه و اصرار خود بیمار از روش خاصی استفاده کرد. ارتودنسی متحرک معمولا در سنین پایین تر (12-14 سال) استفاده می شود . ارتودنسی متحرک بیشتر برای اصلاح فک انجام می شود لذا بعد این سن به دلیل کامل شدن رشد فک ها ، ارتودنسی متحرک تاثیر چندانی بر روی بیمار نخواهد داشت .برای سنین بالاتر معمولا از ارتودنسی ثابت استفاده می شود و برای اصلاح فک باید جراحی فک را در نظر گرفت.
بله, معمولا هزينه ارتودنسی بصورت ١/٣ در شروع كار والباقي بصورت قسطي ماهيانه طی يك سال و يا بيشتر دريافت ميگردد
درمان ارتودنسی بطوركلی سن خاصی ندارد و ميتواند از سن ٧سالگي شروع شود
درمان های ارتودنسی رشد و نمو ١/٥سال و درمان های ارتودنسی ثابت معمولا ٢سال بطول می انجامد و همچنین بستگی به شدت ناهنجاريها دارد, به عنوان مثال بيماری دارای دندان نهفته هست طبیعتا زمان بيشتری طول خواهد کشید.
درمواردی خاص با مراجعه در زمان و سن مناسب میتوان بعضي مشكلات را پيشگيری ويا پيش بيني نمود مانند خارج كردن سريالی دندان هاي خاص براي جلوگيري از ايجاد شلوغی و یا میتوان دنداني را درآوريم تا ديگري جاي انرا بگيرد و يا تمرينات خاصی به بيمار اموزش دهيم تا باانجام آنها مشكل وي كمتر ويا بطوركلی حل شود ولي بسيار از مشكلات نياز به ابزار ارتودنسي دارد
نوع ارتودنس بستگی به مشكلات بيمار و تشخيص پزشك دارد. البته امروزه ظاهر بیمار هم درنظر گرفته ميشود, اما هر سيستم ارتودنسي كه جنبه های زيبايی و ظاهري آن رعايت شده باشد نسبت به روش های معمول و روتين ارتودنسي ازلحاظ فني براي پزشك محدوديت ايجاد خواهد كرد